هفت جا ، نفس خویش را حقیر دیدمهفت جا ، نفس خویش را حقیر دیدم
نخست : آنکه به پستی تن میداد تا بلندی یابد دوم : آنکه در برابر از پاافتادگان ، میپرید سوم : آنکه میان آسانی و دشوار مختار شد و آسان را برگزید چهارم : آنکه گناهی مرتکب شد و با یادآوری اینکه دیگران نیز همچون او دست به گناه میزنند ، خود را دلداری داد پنجم : آنکه از ناچاری ، تحمیل شدهای را پذیرفت و شکیباییاش را ناشی از توانایی دانست ششم : آنکه زشتی چهرهای را نکوهش کرد ، حال آن که یکی از نقابهای خودش بود هفتم : آنکه آوای ثنا سرداد و آن را فضیلت پنداشت. جبران خلیل جبران |
RSS
